ترا « 1 » بپرورم « 2 » ، « أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ « 3 » . » « 1 - » خوشهء ترا « 4 » پربار دهم « 5 » ، « تَذْرُوهُ الرِّياحُ . » « 2 - » دخلت را نگه دارم ، « فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً . » « 3 - » و به مقدارت خرج كنم ، « وَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ . » « 4 - » به من گمان بد مبر ، و جمله تكيه بر خود مكن كى نه خداى را كدخدايى تو دربايد . « 6 » ريّان چون « 7 » يوسف را « 8 » امانت ديد ، خزانهء « 9 » خود را با يوسف گذاشت ، و رايت ملك او را برافراشت . ملك تعالى مىگويد « 10 » : طالبان خزانهء « 11 » ما بسيارند « 12 » ، و لكن من خزانهء خود را « 13 » به كس ندادم . زيرا كى با كس انصاف و امانت نديدم . اگر به فرشتگان دادمى ، تا مطيع « 14 » را ديدندى به عاصى « 15 » ندادندى . و اگر پيغامبران « 16 » را دادمى ، تا خويشان را ديدندى به بيگانگان ندادندى . و اگر به سلطانان دادمى تا قويان « 17 » را ديدندى به ضعيفان ندادندى . و اگر به توانگران دادمى ، تا اغنيا را ديدندى به فقرا ندادندى « 18 » . چون با كس امانت نديدم « 19 » خود نگاه داشتم كى همه احوال « 20 » مىدانم ، تا بر عموم « 21 » ، بهر كس مىرسانم « 22 » . يكى را به خروار دهم « 23 » و وسيلت در ميان نه ، و يكى را به مقدار دهم « 24 » و علت در ميان نه ، « و عليه حكاية بلال قال : اللهم « 25 » اشكرك اذ لم تفوّض قسم المعارف الى محمد « 26 » ، القصة بطولها . »

--> ( 1 ) - كشته‌ات را ( 2 ) - + قوله تعالى ( 3 ) - + فى كل سنبله مائة حيه ( 4 ) - خوشه‌ات را ( 5 ) - + قوله تعالى ( 6 ) - + لطيفه ( 7 ) - + با ( 8 ) - ندارد ( 9 ) - خزينه ( 10 ) - « ملك تعالى مىگويد » ندارد ( 11 ) - خزينه ( 12 ) - بسيار بودند ( 13 ) - خزينه را كليد ( 14 ) - مطيعان ( 15 ) - بعاصيان ( 16 ) - به پيغمبران ( 17 ) - در متن : قوييان ( 18 ) - از « و اگر به توانگران . . . » ندارد ( 19 ) - + به خودى ( 20 ) - + و به اندازه ( 21 ) - « تا بر عموم » ندارد ( 22 ) - + قوله تعالى و لو بسط اللّه - الرزق لعباده لبغوا فى الارض الآية ( 23 ) - مىدهم ( 24 ) - مىدهم ( 25 ) - در متن : قال اللّه ( 26 ) - در متن : يحمد ( 1 - ) سورهء بقره / 263 ( 2 - ) سورهء كهف / 43 ( 3 - ) سورهء يوسف / 64 ( 4 - ) سورهء رعد / 9